لغت نامه دهخدا
ترغوبالیغ. [ ت ُ ] ( اِخ ) ( دیه نزل ) قصبه ای است به دوفرسنگی قراقورم. ( از یادداشت بخط مرحوم دهخدا ): دیگر به دوفرسنگی قراقوم بر جانب مشرق بر گوشه پشته ای کوشکی ساخته اند که بوقت توجه به جانب مشتاة و مراجعت گذر بر آن باشد... و آن موضع را ترغوبالیغ نام نهاده اند. ( جهانگشای جوینی ج 1ص 170 ). و رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 53 شود.