لغت نامه دهخدا
بلغت الحلقوم. [ ب َ ل َ غ َ تِل ْ ح ُ ] ( ع جمله فعلی )رسید به حلقوم. کنایه از پر خوردن و بسیار خوردن.
- تا بلغت الحلقوم خوردن؛ و آن مأخوذ از آیه ای از قرآن کریم است: و تجعلون رزقکم أنکم تکذبون فلو لا اذا بلغت الحلقوم و أنتم حینئذ تنظرون. ( قرآن 83/56 )؛ و روزیتان را میگردانید که شما تکذیب می کنید، پس چرا وقتی به حنجره میرسد، و شما در آن وقت می نگرید. ( از فرهنگ فارسی معین ).