اذهال

متضادها

آرامش، اطمینان، سکون

لغت نامه دهخدا

اذهال. [ اِ ] ( ع مص ) غافل کردن. ( مؤید الفضلاء ). غافل گردانیدن. فراموشانیدن: اذهله الأمر اذهالاً و اذهله عنه. || غافل شدن. ( آنندراج ). فراموش کردن.