تقبص
لغت نامه دهخدا
تقبص.[ ت َ ق َب ْ ب ُ ] ( ع مص ) گرد آمدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تقبض شود.
تقبص.[ ت َ ق َب ْ ب ُ ] ( ع مص ) گرد آمدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تقبض شود.