طنجیر

لغت نامه دهخدا

طنجیر. [ طِ ] ( معرب، اِ ) دیگ فراخ دهن حلواپزی ( معربست )، بفارسی پاتیله. ( منتهی الارب ). پاتله. ( نصاب ). پاتیله. پاتیل. دیگ. ( منتهی الارب ). پاتله که آوند معروفست. ( آنندراج ) ( غیاث ). هلکاره. ( ملخص اللغات حسن خطیب ). هرکاره. ( دهار ). ج، طناجیر. ( مهذب الاسماء ). پاتیله، و این در اصل فارسی و معرب تنجیر است. ( منتخب اللغات ).

فرهنگ فارسی

دیگ فراخ دهن حلوا پزی پاتله

جمله سازی با طنجیر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 مادر برای پختن یک غذای بسیار خوشمزه و سنتی، از یک طنجیر بزرگ و قدیمی که از جنس مس بود استفاده کرد.

💡 در فرهنگ‌های مختلف، استفاده از طنجیر برای پخت و پز غذاهای مختلف، یکی از روش‌های اصلی برای تهیه وعده‌های غذایی است.

💡 او تمام ظرف‌ها و طنجیرهای آشپزخانه را با دقت شست تا برای مهمانی امشب که مهمان‌های زیادی داشتند، کاملاً آماده و تمیز باشند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران