معاوره
لغت نامه دهخدا
( معاورة ) معاورة. [ م ُ وَ رَ ] ( ع مص ) عاریت دادن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || آن که چیزی گاه این را گیرد و گاه آن. ( تاج المصادر بیهقی ). همدیگر به نوبت گرفتن چیزی را.( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). || راست بکردن ترازوها و پیمانه ها با یکدیگر. ( المصادر زوزنی ). اندازه کردن پیمانه را و همچنین است معایرة. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). اندازه کردن پیمانه و آن را معایره نیز گویند. ( اقرب الموارد ). واکندن ترازوها و پیمانه ها. واکن کردن ترازوها و پیمانه ها. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || هر چه دیگری کند با او همان کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با معاوره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در قراردادهای قدیمی، نوعی از عقد به نام معاوره برای اجاره دادن زمینهای کشاورزی در فصول مختلف سال به کار میرفت.
💡 حقوقدانان در بررسی متون فقهی کلاسیک، مفاهیم مربوط به معاوره را برای درک دقیق نحوهی انتقال منافع داراییها به کار میگیرند.
💡 تنظیم یک قرارداد معاوره صحیح و بسیار دقیق میتواند از بروز اختلافات احتمالی میان مالک و مستاجر در آینده جلوگیری به عمل آورد.