لغت نامه دهخدا
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ابن ابراهیم انباری شیعی.از فضلای قرن دهم هَ. ق. رجوع به علی انباری شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ابن احمد ابیوردی شیعی. مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن ابی قرة. متکلم قرن دهم هَ. ق. رجوع به علی ابیوردی شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ابن اسباطبن سالم کوفی شیعی. مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی کوفی شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ابن جمشید نوری مازندرانی اصفهانی شیعی. رجوع به علی نوری شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ابن حسین قمی شیعی. ملقب به نورالدین. رجوع به علی قمی شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ابن عبداﷲبن عمران قرشی مخزومی شیعی میمونی، مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی میمونی شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ابن محمدبن علی بن ابی المعالی الصغیربن ابی المعالی الکبیر طباطبائی اصفهانی کاظمی حائری شیعی امامی. رجوع به علی طباطبائی شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ابن محمدبن هلال جزائری عراقی شیعی. مشهور به ابن هلال. رجوع به علی جزائری شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ابن محمد برزج کوفی شیعی. مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی برزج شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ابن محمودبن حسن حمصی رازی شیعی. ملقب به جمال الدین. رجوع به علی حمصی شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ( علی بلال... ) ابن معاویةبن احمد ازدی مهلبی بصری شیعی. مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی مهلبی شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) ابن مهزیار اهوازی دورقی شیعی. مکنی به ابوالحسن. رجوع به علی اهوازی شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) استرابادی. ملقب به شرف الدین. رجوع به علی استرابادی شود.
علی شیعی. [ ع َ ی ِ شی ] ( اِخ ) نجفی حسینی اشراباذی شیعی. ملقب به شرف الدین. رجوع به علی نجفی شود.
