جحوظ

مترادف‌ها

برجستگی چشم، بیرون‌زدگی چشم

متضادها

فرورفتگی

لغت نامه دهخدا

جحوظ. [ ج ُ ] ( ع مص ) عیب جویی کردن در کار کسی. ( از قطر المحیط ) ( شرح قاموس ) ( منتهی الارب ). نگریستن در کار کسی پس بدی آن را دیدن. ( از اقرب الموارد ) ( شرح قاموس ). یقال: لاجحظن الیک اثر یدک؛ اَی لارینک سوءَ عملک. ( از اقرب الموارد ). || بیرون آمدن چشم از چشم خانه. ( از شرح قاموس ) ( قطر المحیط ). بیرون آمدن چشم. ( از ناظم الاطباء ). بیرون رو شدن چشم کسی. ( از منتهی الارب ). بیرون خزیدن چشم. ( تاج المصادر بیهقی ). || بزرگ شدن چشم. ( از قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( از شرح قاموس ) ( اقرب الموارد ). بیرون جستگی چشم و آن نوعی بیماری چشم است. بیرون خزیدن چشم. ( یادداشت مؤلف ).
- جحوظالعین؛ در اصطلاح طب قدیم، بیرون خزیدن چشم. بیرون جستن چشم با استخوان و غیر از آن. ( از تذکره ضریر انطاکی ). تمام چشم از جای خود کنده شدن. ( از بحر الجواهر ).

فرهنگ فارسی

بیرون افتادن یا بزرگ شدن حدقه چشم بزرگ شدن جدقه و بر آمدن آن.

جمله سازی با جحوظ

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 از شدت تعجب و شوک ناشی از شنیدن آن خبر تکان‌دهنده، جحوظ چشم‌های او کاملاً مشهود بود و نمی‌توانست نگاه خود را از آن صحنه بگیرد.

💡 پزشکان پس از معاینه دقیق بیمار، متوجه جحوظ چشم‌ها و علائم دیگر شدند که نشان‌دهنده وجود یک اختلال تیروئید یا بیماری دیگری در بدن او بود.

💡 در توصیفات ادبی کلاسیک، گاهی از جحوظ چشم‌ها برای نشان دادن ترس بسیار شدید یا خشم بی حد و حصری که در چهره فرد پدیدار شده، استفاده می‌شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران