لغت نامه دهخدا
پیلته پیچ. [ ت َ / ت ِ ] ( نف مرکب ) پیچنده فتیله. || ( ن مف مرکب ) پیچیده چون پیلته. تابدار چون فتیله. || به اصطلاح الواط، چیزی که مثل فتیله تاب یافته باشد چه این جماعت فتیله را پیلته گویند. ( آنندراج ):
مدعی ورزش بیجا چه کنی هیچی هیچ
چند باریک بریسی شده ای پیلته پیچ.میر نجات.|| ( اِمص مرکب ) نام داو از کشتی که دست خود زیر بغل حریف برده بگردن او پیچیدن [ باشد ]. ( غیاث ).
