لغت نامه دهخدا وسوب. [ وُ ] ( ع اِ ) ج ِ وَسْب، و آن چوبی است که نزدیکی تگ چاه اندازند چو خاکش ریزان باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به وسب شود.
