موضونه

وضو گرفتن، طهارت

( موضونة ) موضونة. [ م َ ن َ ] ( ع ص ) زره بافته. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( مهذب الاسماء ). || زرهی که حلقه های آن نزدیک به هم بافته شده باشد. ( ناظم الاطباء ). زره متقارب بافته. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). زرهی که حلقه های او در همدیگر باشد. ( ناظم الاطباء ). || زرهی که دوحلقه دوحلقه بافته شده باشد. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || زره مرصع. ( ناظم الاطباء ). زره به جواهر مرصع. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || تخت مرصعینه، از آن است قوله تعالی: علی سرر موضونة. ( قرآن 15/56 ). ( منتهی الارب ). جامه و یا تخت مرصع. ( ناظم الاطباء ). جامه و یا تخت. ( آنندراج ).

[ویکی الکتاب] معنی مَّوْضُونَةٍ: محکم بافته شده (ازکلمه وضن به معنای بافتن است البته بافتنی شبیه بافتن زره )
ریشه کلمه:
وضن (۱ بار)
«مَوضُون» از مادّه «وضن» (بر وزن «وزن!») در اصل به معنای «بافتن زره» است، سپس به هر منسوجی که تار و پود آن محکم است، اطلاق شده، و در اینجا منظور تخت هایی است که، کاملاً در کنار هم قرار گرفته و به هم پیوسته است، یا خود این تختها دارای بافت مخصوصی است از لؤلؤ و یاقوت و مانند آن، چنان که جمعی از مفسران گفته اند.
راغب گوید: وضن بافتن زره است وبه طور استعاره بهر بافتن محکم گفته می‏شود. طبرسی فرموده بافتن متداخل است مثل زره که حلقه‏ها به همدیگر متداخل اند علی هذا «سُرُرٍ مَوْضُوْنَةٍ» تختهایی است متصل به هم. و شاید ردیف هم مراد باشد. یعنی: جماعت کثیری است از گذشتگان و کمی از آخر مانده‏ها، آنها بر کرسیهای ردیف هم یا متصل بهم نشسته‏اند. این لفظ فقط یکبار در قرآن مجید آمده است.