لغت نامه دهخدا مستوکث. [ م ُ ت َ ک ِ ] ( ع ص ) خورنده «وکاث ». ( اقرب الموارد ). آنکه ناشتاشکن می خورد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به استیکاث و وکاث شود.