لغت نامه دهخدا
مستعلیات. [ م ُ ت َ ل َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مستعلیة. حروفی که خواندن آنها زبان را به حنک اعلی بردارد، و بعضی نوشته اند که سر زبان به کام رود و آن هفت حرف است: صاد و ضاد و طاء و ظاء و خاء معجمه و غین معجمه و قاف، و حروف منخفضه سوای اینها است. ( غیاث ) ( آنندراج ). و رجوع به مستعلیه شود.
