عیه عیه

عیه عیه. [ هَِ هَِ ] ( ع صوت مرکب ) زجری است شتران را تا حبس شوند. ( از اقرب الموارد ). بمعنی عاه عاه است. ( از منتهی الارب ). رجوع به عاه عاه شود.

زجری است شتران را تا حبس شوند بمعنی عاه عاه است