صومعگی

گوشه‌نشینی، صومعه‌نشینی

دنیایی، اهل دنیا

صومعگی. [ ص َ / صُو م َ ع َ / ع ِ ] ( ص نسبی ) صومعه نشین:
چه مایه زاهد پرهیزگار صومعگی
که نسک خوان شد بر عشقش و ایارده گوی.خسروانی.