نسک خوان

نسک خوان. [ ن ُ خوا / خا ] ( نف مرکب )که نسک خواند. که اوستا خواند. زردشتی:
چه مایه زاهد پرهیزگار صومعگی
که نسک خوان شد از عشقش و ایارده گوی.خسروانی.

( صفت ) اوستاخوان: چه مایه زاهد( و ) پرهیزگارصومعگی که نسک خوان شدبرعشقش وایارده گوی. ( خسروانی مزدیسنا.۹٠ )