ساعت معوج
لغت نامه دهخدا
ساعت معوج. [ ع َ ت ِ م ُ وَج ج ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ساعت معوجه. نصف سدس روزی یا شبی که معتدل نباشد و آن را ساعت زمانیه نیز گویند. ( مفاتیح ). ساعت کژ. ساعت قیاسی. ساعت زمانی. یک قسمت از 12 قسمت شب تنها یا روز تنهاست و دراین صورت به بلند و کوتاه شدن روز و شب بلند و کوتاه میشود. رجوع به التفهیم ص 307 و ساعت نجومی شود.
فرهنگ فارسی
ساعت معوجه نصف سدس روزی یا شبی که معتدل نباشد و آن را ساعت زمانه نیز گویند
جمله سازی با ساعت معوج
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در آن اتاق قدیمی و تاریک، یک ساعت معوج به دیوار آویخته شده بود که گویی زمان را به شکلی غیرعادی نمایش میداد.
💡 هنرمند با استفاده از سبک سورئالیسم، یک ساعت معوج را در نقاشی خود کشید تا مفهوم گذشتن زمان را به گونهای متفاوت نشان دهد.
💡 تماشای عقربههای آن ساعت معوج، حس ناامنی و آشفتگی عجیبی را در ذهن بیننده ایجاد میکرد که گویی واقعیت در حال تغییر است.