لغت نامه دهخدا
سارشکدار. [ رَ ] ( اِ مرکب ) سارخکدار. ( جهانگیری ). درخت پشه غال. ( برهان ). نام درختی است که ثمر آن پشه است و آن را آغال پشه، و پشه دار، و لامشکر، و به عربی شجرةالبق گویند. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ) ( جهانگیری ). آن را کژم پشه دار و سده و ناژین و دردار و پشه خانه و پشه غال و کنجک نیز خوانند. ( جهانگیری ) ( شعوری ). این درخت در گیلان فراوان میروید و تنه ای بزرگ و برگهای بزرگ و کیسه های پشه دارد. رجوع به سارخکدار شود.
