راکعین

لغت نامه دهخدا

راکعین. [ ک ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ راکع در حال نصب و جر: و ارکعوا مع الراکعین. ( قرآن 43/2 ). و اسجدی و ارکعی مع الراکعین. ( قرآن 43/3 ). رجوع به راکع شود.