خاندان بزغش شیرازی

[ویکی فقه] بُزْغُش ِ شیرازی، خاندانی از عالمان و عارفان سلسله سهروردیه که در فاصله سده های (۷-۱۰ق /۱۳-۱۶م ) در شیراز می زیسته اند و طریقت عرفانی بزغشیه، از شعبه های طریقه سهروردیه به آنان منسوب است.
نسبت این خاندان به شخصی به نام بزغش بزغوش، و به گفته فصیح خوافی بزغش بن عبدالله (که لقب او را رومی و کنیه اش را ابومنصور آورده است ) می رسد. بزغش نامی است ترکی و ظاهراً مرکب از بوز، یعنی خاکستری و قوش به معنی پرنده یا باز.
افراد مشهور خاندان
برخی از افراد شاخص خاندان بزغش شیرازی عبارتند از:
← نجیب الدین علی بن بزغش
(۱) آستان قدس، فهرست.(۲) ابن بزاز توکل، صفوة الصفا، به کوشش غلامرضا طباطبایی مجد، اردبیل، ۳۷۳ش.(۳) ابن حجر عسقلانی، احمد، لسان المیزان، بیروت، ۴۰۶ق /۹۸۶م.(۴) احمد زرکوب، شیرازنامه، به کوشش اسماعیل واعظ جوادی، تهران، ۳۵۰ش.(۵) اوحدی بلیانی محمد، عرفات العاشقین، نسخه خطی کتابخانه ملی ملک، شم ۳۲۴.(۶) بغدادی، هدیة العارفین.(۷) جامی عبدالرحمان، نفحات الانس، به کوشش محمود عابدی، تهران، ۳۷۰ش.(۸) جنید شیرازی ابوالقاسم، شد الازار، به کوشش محمد قزوینی و عباس اقبال آشتیانی، تهران، ۳۲۸ش.(۹) جنید شیرازی ابوالقاسم، هزار مزار ترجمه شدالازار، ترجمه عیسی بن جنید شیرازی، به کوشش عبدالوهاب نورانی وصال، شیراز، ۳۶۴ش.(۱۰) داراشکوه محمد، سفینة الاولیاء، کانپور، ۸۸۴م.(۱۱) رازی امین احمد، هفت اقلیم، تهران، ۳۴۰ش.(۱۲) روملو حسن، احسن التواریخ، به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران، ۳۴۹ش.(۱۳) سامی شمس الدین، قاموس ترکی، به کوشش احمد جودت، استانبول، ۳۱۷ق.(۱۴) شرف الدین ابراهیم، «تحفة العرفان »، روزبهان نامه، به کوشش محمدتقی دانش پژوه، تهران، ۳۴۷ش.(۱۵) عبدالرزاق کاشانی کمال الدین، «مکتوب »، مصنفات فارسی علاءالدوله سمنانی، به کوشش نجیب مایل هروی، تهران، ۳۶۹ش.(۱۶) غلام سرور لاهوری، خزینة الاصفیا، لکهنو، ۲۹۰ق /۸۷۳م.(۱۷) فرصت محمدنصیر، آثار عجم، تهران، ۳۶۲ش.(۱۸) فرغانی، محمد، مناهج العباد الی المعاد، استانبول، ۹۹۰م.(۱۹) فصیح خوافی احمد، مجمل فصیحی، به کوشش محمود فرخ، مشهد، ۳۳۹ش.(۲۰) قزوینی محمد، حاشیه بر شد الازار نک: هم، جنید شیرازی.(۲۱) محمود ابن عثمان، فردوس المرشدیة فی اسرار الصمدیة، به کوشش ایرج افشار، تهران، ۳۳۳ش.(۲۲) مدرس محمدعلی، ریحانة الادب، تبریز، چاپخانه شفق.(۲۳) معصوم علیشاه محمدمعصوم، طرائق الحقائق، به کوشش محمدجعفر محجوب، تهران، ۳۳۹- ۳۴۵ش.(۲۴) منزوی، خطی.(۲۵) وصاف، تاریخ، بمبئی، ۲۶۹ق.(۲۶) هدایت رضاقلی، ریاض العارفین، به کوشش مهرعلی گرکانی، تهران، ۳۴۴ش.(۲۷) قطب الدین شیرازی محمود، درة التاج، به کوشش ماهدخت بانو همایی، تهران، ۳۶۹ش.