جاشریه

لغت نامه دهخدا

( جاشریة ) جاشریة. [ ش ِ ری ی َ ] ( ع اِ ) شراب صبوحی. ( منتهی الارب ). شراب که به وقت صبح خورند. ( مهذب الاسماء ). || نیمروز. || صبح. || طعامی است. || ( اِخ ) نام زنی. || ( اِخ ) قبیله ای است از عرب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || صبحانه. زیر قلیانی: فقال لی یا اباالحسن قد عملت غداً علی الصبوح الجاشری فبت عندی فقلت لایمکننی ولکنی ابا کرک قبل الوقت فعلی ای شی ان تصطبخ فقال قد اعدلنا کذا و کذا و وصف ما تقدم به الی الطباخ بعلمه. ( معجم الادباء چ مرجلیوث ج 1 ص 397 ). ج، جاشِریّات. || شیرشتر که صبح نوشند. ( از منتهی الارب ). شیر شتر که به صبح آشامند. معرب از کلمه گاوشیر، چنانکه جاوشیر.

بی عرزه یعنی چه؟
بی عرزه یعنی چه؟
لحظه یعنی چه؟
لحظه یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز