لغت نامه دهخدا
ثاذون. ( اِخ ) الطبیب. او در صدر اسلام میزیست و طبیب حجاج بن یوسف ثقفی بود. کناش بزرگی بنام پسر خود تألیف کرده است. گویند روزی حجاج از او پرسید دواء گِل خوارگی چیست ؟ او گفت عزیمت مردی چون تو. و حجاج بترک آن عادت گفت و دیگر بار گل نخورد. ممکن است او همان ثیاذوق طبیب باشد. رجوع به ثیاذوق شود.
