لغت نامه دهخدا تپنچه. [ ت َ پ َ چ َ / چ ِ ] ( اِ ) مخفف طبانچه است که به عربی لطمه خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ). تپانچه. ( ناظم الاطباء ): ز گفتار هر دو پشیمان شدندتپنچه برخسارگان برزدند.فردوسی.رجوع به طپنچه شود.
