تفاصح

تفاصح. [ ت َ ص ُ ] ( ع مص ) شیوازبانی نمودن که نباشد. ( زوزنی ). تفصح. ( منتهی الارب ). به تکلف فصاحت نمودن. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || به زبان عرب سخن گفتن مرد عجمی. || زبان آور شدن مرد عربی. ( ناظم الاطباء ). به همه معانی رجوع به تفصح شود.

(تَ صُ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) تظاهر به فصیح بودن. ۲ - (اِمص. ) چرب زبانی.

۱. به تکلف فصاحت نشان دادن، تشبه به فصحا.
۲. تیززبانی.
۳. چرب زبانی.

شیوا زبانی نمودن که نباشد

تظاهر به فصیح بودن.
چرب زبانی.