تاریخ الکوفه

[ویکی فقه] تاریخ الکوفة (ترجمه). کتاب تاریخ کوفه نوشته حسین براقی و به زبان عربی است؛ که توسط سعید راد رحیمی، در سال ۱۳۸۰ ش، به صورت روان و سلیس، به زبان فارسی ترجمه شده است.
علامه سید محمد صادق آل بحرالعلوم مصحح کتاب، معتقد است که پیرامون تاریخ کوفه، نیازمند کتابی قدیمی هستیم تا بتوانیم؛ همچون یک سند تاریخی بدان اعتماد و استدلال کنیم از این رو، مطالب مربوط به کوفه، که لابه لای کتاب های مختلف پراکنده است را گردآوری و کتابی جامع، هماهنگ و منسجم ارائه کرده است.وی سعی نموده است تا با تلاش بسیار، به بررسی طولانی کتاب های بی شمار در رابطه با تاریخ کوفه پرداخته و با رعایت امانت در نقل مطالب و دقت و نکته سنجی، تلاش کرده است تا نظر مؤلف با دیدگاه های علمای گذشته در نیامیخته و بیش از ذکر دیدگاه ها و نظم بخشیدن به آن، اعمال نشود. بدین ترتیب، کتابی آماده کرده است که گفتارها و دیدگاه هایش قدیمی و گردآوری اش جدید است. از این رو پژوهشگران به کمک این کتاب و نیز آگاهی از حفاری های جدید تاریخی، می توانند به حقایقی جدید دست یافته و هدفی را که محققان به خاطر آن به کتاب های قدیمی اهمیت می دهند، تحقق بخشد. مصحح، سخنان علمای گذشته و دیدگاه های متاخران را به همان صورتی که هست، نقل کرده و ارزشمندترین مجموعه کم نظیر در این موضوع را به ما ارزانی داشته است. از آنجا که مصحح، کتاب اصلی را برای بررسی کامل تاریخ کوفه کافی نداسته است، به تصحیح این کتاب پرداخته و مطالب مهمی بدان افزوده و آن را به گونه ای اصلاح کرده که بر زیبایی و ارزش تاریخی آن افزوده است و در حقیقت به کتابی مشترک میان وی و مؤلف، تبدیل شده است. لکن وی به سبب اعتراف به فضیلت مؤلف پیشین و پدید آوردن موضوعی جدید توسط او که پایه گذار اصلی این کتاب به شمار می آید، این کتاب را به مؤلف اصلی آن نسبت داده و هدف از تالیف آن را به خوبی بیان کرده و بررسی ها و اضافات خود را غالبا در میان یا آخر کتاب جای داده است.
[ویکی فقه] تاریخ الکوفة (کتاب). تاریخ الکوفه، تالیف مورخ بزرگ عراقی حسین بن احمد حسنی، مشهور به سید حسین براقی نجفی متوفی ۱۳۳۲ است که در آن تاریخ کوفه را احیا نموده و آن را از جنبه های مختلف فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی بررسی کرده است.
وی نگارش کتاب را در سال ۱۳۵۷ قبه انتها رسانده است. علامه مظفر در مقدمه اش بر کتاب چنین می نگارد: هر یک از ما، مطالبی درباره اهمیت تاریخی کوفه... می دانیم و یا با مطالعه این کتاب، که در برابر ماست، به اهمیت آن از جهات دیگری پی می بریم، لکن تاکنون کتاب دیگری سراغ نداریم که زوایای مختلف تاریخ کوفه در آن ذکر شده باشد تا مشوق پژوهش گران و مورخان باشد. به گفته ایشان از آنجا که در کتاب اصلی نویسنده تاریخ کوفه به طور کامل بررسی نشده بود، تصحیح آن توسط سید محمد صادق آل بحرالعلوم انجام شد و مطالب مهمی به آن افزوده شد، به گونه ای که آن را می توان اثر مشترک این دو نویسنده دانست؛ اما سید به دلیل اعتقاد به فضیلت مؤلف و نیز پدید آوردن موضوعی جدید این کتاب را به مؤلف اصلی آن نسبت داد.
[ویکی نور] "تاریخ الکوفه"، تألیف مورخ بزرگ عراقی حسین بن احمد حسنی، مشهور به "سید حسین براقی نجفی" متوفی 1332 است که در آن تاریخ کوفه را احیا نموده و آن را از جنبه های مختلف فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی بررسی کرده است. وی نگارش کتاب را در سال 1357 قبه انتها رسانده است. علامه مظفر در مقدمه اش بر کتاب چنین می نگارد: "هر یک از ما، مطالبی درباره اهمیت تاریخی کوفه... می دانیم و یا با مطالعه این کتاب، که در برابر ماست، به اهمیت آن از جهات دیگری پی می بریم، لکن تاکنون کتاب دیگری سراغ نداریم که زوایای مختلف تاریخ کوفه در آن ذکر شده باشد تا مشوّق پژوهش گران و مورخان باشد". به گفته ایشان از آنجا که در کتاب اصلی نویسنده تاریخ کوفه به طور کامل بررسی نشده بود، تصحیح آن توسط سید محمد صادق آل بحرالعلوم انجام شد و مطالب مهمی به آن افزوده شد، به گونه ای که آن را می توان اثر مشترک این دو نویسنده دانست؛ اما سید به دلیل اعتقاد به فضیلت مؤلف و نیز پدید آوردن موضوعی جدید این کتاب را به مؤلف اصلی آن نسبت داد.
نویسنده در ابتدای کتاب در این باره چنین می نگارد: "هنگامی که از تألیف کتاب البقعة البهیه فیما ورد الکوفة الزکیه فراغت یافتم و در این کتاب، مطالبی درباره فضیلت مسجد کوفه و بنای آن، وارد شدن قبیله ها به آن جا و ویرانی آن نقل شده آوردم، علاقه مند بودم برای کسی که می خواهد تاریخ کوفه را به دقت بررسی کند، رساله مختصر و سودمندی بنویسم و این نکته را که کوفه و به ویژه مسجد آن، قدیمی و باستانی است بیان کنم". محصول اشتیاق وی در نوشتن این رساله، کتابی ارزشمند و مورد توجه دانشمندان و پژوهش گران بود.
این اثر که علامه محمدرضا مظفر از آن با عنوان "ارزشمندترین مجموعه کم نظیر" یاد می کند، گفتار علما، احادیث و سنن را گردآوری و با سبکی متفاوت با سبک های رایج در زمان خود ارائه نموده است. وی در بخش های مختلف کتاب با ذکر منبع و غالباً با ذکر سلسله سند روایت، به شیوه کتب حدیثی اخبار و نظرات علما در ارتباط با موضوع مورد بحث را نقل می کند. او هر کجا که قصد اظهار نظر، تحلیل و نقد مطلبی و یا ارائه گزارشی از وضعیت زمان خود را دارد آن مطلب را با عبارت "براقی گوید" می آورد.
نویسنده در ابتدای مباحث کتاب با توجه به اهمیت "مسجد کوفه" و علاقه ویژه اش به این مکان شریف به طور جداگانه به مباحث مرتبط با آن پرداخته است. وی سپس به روایاتی که در مدح تربت کوفه و دفع بلا از آن و... وارد شده است، اشاره می کند، گو اینکه مسجد کوفه همان گونه که در روایت آمده، قطعه ای از بهشت است و آن را نباید تکه ای از خاک دانست. اگر چه کتاب در عصر خود شیوه نوی را عرضه نموده است؛ اما با این وصف یک نوع پراکندگی در ارائه مطالب دیده می شود، به عنوان مثال در صفحه 89 کتاب با عنوان بازگشت به ابتدا، مطلبی را در رابطه با مسجد کوفه می آورد و یا پس از ذکر مساجد مبارک و نامبارک، سایر مساجد مبارک را می آورد که البته آمیختگی موضوعات مختلف را نیز باید به آن افزود. به هر حال مباحث کتاب را بدین گونه می توان دسته بندی نمود:
1-مسجد کوفه: فضیلت، قدمت، آداب مسجد.
[ویکی فقه] تاریخ الکوفه (ترجمه). کتاب تاریخ کوفه نوشته حسین براقی و به زبان عربی است؛ که توسط سعید راد رحیمی، در سال ۱۳۸۰ ش، به صورت روان و سلیس، به زبان فارسی ترجمه شده است.
علامه سید محمد صادق آل بحرالعلوم مصحح کتاب، معتقد است که پیرامون تاریخ کوفه، نیازمند کتابی قدیمی هستیم تا بتوانیم؛ همچون یک سند تاریخی بدان اعتماد و استدلال کنیم از این رو، مطالب مربوط به کوفه، که لابه لای کتاب های مختلف پراکنده است را گردآوری و کتابی جامع، هماهنگ و منسجم ارائه کرده است.وی سعی نموده است تا با تلاش بسیار، به بررسی طولانی کتاب های بی شمار در رابطه با تاریخ کوفه پرداخته و با رعایت امانت در نقل مطالب و دقت و نکته سنجی، تلاش کرده است تا نظر مؤلف با دیدگاه های علمای گذشته در نیامیخته و بیش از ذکر دیدگاه ها و نظم بخشیدن به آن، اعمال نشود. بدین ترتیب، کتابی آماده کرده است که گفتارها و دیدگاه هایش قدیمی و گردآوری اش جدید است. از این رو پژوهشگران به کمک این کتاب و نیز آگاهی از حفاری های جدید تاریخی، می توانند به حقایقی جدید دست یافته و هدفی را که محققان به خاطر آن به کتاب های قدیمی اهمیت می دهند، تحقق بخشد. مصحح، سخنان علمای گذشته و دیدگاه های متاخران را به همان صورتی که هست، نقل کرده و ارزشمندترین مجموعه کم نظیر در این موضوع را به ما ارزانی داشته است. از آنجا که مصحح، کتاب اصلی را برای بررسی کامل تاریخ کوفه کافی نداسته است، به تصحیح این کتاب پرداخته و مطالب مهمی بدان افزوده و آن را به گونه ای اصلاح کرده که بر زیبایی و ارزش تاریخی آن افزوده است و در حقیقت به کتابی مشترک میان وی و مؤلف، تبدیل شده است. لکن وی به سبب اعتراف به فضیلت مؤلف پیشین و پدید آوردن موضوعی جدید توسط او که پایه گذار اصلی این کتاب به شمار می آید، این کتاب را به مؤلف اصلی آن نسبت داده و هدف از تالیف آن را به خوبی بیان کرده و بررسی ها و اضافات خود را غالبا در میان یا آخر کتاب جای داده است.
وضعیت کتاب
سبک این کتاب، چنان تغییر کرده که با سبک یک مؤلف در عصر سید براقی (مؤلف اصلی کتاب) تفاوت دارد؛ این موضوع، زمانی مشخص می شود که بخشی از مطالب چاپ شده این کتاب و نیز بخشی از مقالاتی که سال های متمادی پس از براقی نوشته شده اند، مطالعه شود.از موضوعاتی که تنها در این کتاب مورد بحث قرار داده، با وجود این که هیچ گونه ماخذی در دست نداشته است، فرهنگ اسامی کوفه، روستاها، محله ها و بخش های وابسته، از قبیل بقعه ها، خانه ها، قصرها و... و نیز فرهنگ رؤسا، قضات، حکمرانان و تاریخ رویدادها و آشوب ها و مطالب بسیار دیگر است.
[ویکی فقه] تاریخ الکوفه (کتاب). تاریخ الکوفه، تالیف مورخ بزرگ عراقی حسین بن احمد حسنی، مشهور به سید حسین براقی نجفی متوفی ۱۳۳۲ است که در آن تاریخ کوفه را احیا نموده و آن را از جنبه های مختلف فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی بررسی کرده است.
وی نگارش کتاب را در سال ۱۳۵۷ قبه انتها رسانده است. علامه مظفر در مقدمه اش بر کتاب چنین می نگارد: هر یک از ما، مطالبی درباره اهمیت تاریخی کوفه... می دانیم و یا با مطالعه این کتاب، که در برابر ماست، به اهمیت آن از جهات دیگری پی می بریم، لکن تاکنون کتاب دیگری سراغ نداریم که زوایای مختلف تاریخ کوفه در آن ذکر شده باشد تا مشوق پژوهش گران و مورخان باشد. به گفته ایشان از آنجا که در کتاب اصلی نویسنده تاریخ کوفه به طور کامل بررسی نشده بود، تصحیح آن توسط سید محمد صادق آل بحرالعلوم انجام شد و مطالب مهمی به آن افزوده شد، به گونه ای که آن را می توان اثر مشترک این دو نویسنده دانست؛ اما سید به دلیل اعتقاد به فضیلت مؤلف و نیز پدید آوردن موضوعی جدید این کتاب را به مؤلف اصلی آن نسبت داد.
انگیزه تالیف
نویسنده در ابتدای کتاب در این باره چنین می نگارد: هنگامی که از تالیف کتاب البقعة البهیه فیما ورد الکوفة الزکیه فراغت یافتم و در این کتاب، مطالبی درباره فضیلت مسجد کوفه و بنای آن، وارد شدن قبیله ها به آن جا و ویرانی آن نقل شده آوردم، علاقه مند بودم برای کسی که می خواهد تاریخ کوفه را به دقت بررسی کند، رساله مختصر و سودمندی بنویسم و این نکته را که کوفه و به ویژه مسجد آن، قدیمی و باستانی است بیان کنم. محصول اشتیاق وی در نوشتن این رساله، کتابی ارزشمند و مورد توجه دانشمندان و پژوهش گران بود.
ساختار کتاب
این اثر که علامه محمدرضا مظفر از آن با عنوان ارزشمندترین مجموعه کم نظیر یاد می کند، گفتار علما، احادیث و سنن را گردآوری و با سبکی متفاوت با سبک های رایج در زمان خود ارائه نموده است. وی در بخش های مختلف کتاب با ذکر منبع و غالبا با ذکر سلسله سند روایت، به شیوه کتب حدیثی اخبار و نظرات علما در ارتباط با موضوع مورد بحث را نقل می کند. او هر کجا که قصد اظهار نظر، تحلیل و نقد مطلبی و یا ارائه گزارشی از وضعیت زمان خود را دارد آن مطلب را با عبارت براقی گوید می آورد.نویسنده در ابتدای مباحث کتاب با توجه به اهمیت مسجد کوفه و علاقه ویژه اش به این مکان شریف به طور جداگانه به مباحث مرتبط با آن پرداخته است. وی سپس به روایاتی که در مدح تربت کوفه و دفع بلا از آن و... وارد شده است، اشاره می کند، گو اینکه مسجد کوفه همان گونه که در روایت آمده، قطعه ای از بهشت است و آن را نباید تکه ای از خاک دانست. اگر چه کتاب در عصر خود شیوه نوی را عرضه نموده است؛ اما با این وصف یک نوع پراکندگی در ارائه مطالب دیده می شود، به عنوان مثال در صفحه ۸۹ کتاب با عنوان بازگشت به ابتدا، مطلبی را در رابطه با مسجد کوفه می آورد و یا پس از ذکر مساجد مبارک و نامبارک، سایر مساجد مبارک را می آورد که البته آمیختگی موضوعات مختلف را نیز باید به آن افزود. به هر حال مباحث کتاب را بدین گونه می توان دسته بندی نمود:۱. مسجد کوفه: فضیلت، قدمت، آداب مسجد.۲. آیات و روایات در مدح کوفه.۳. اماکن مقدس و یا تاریخی: مساجد، آرامگاه. ها و قصر اماره.۴. کوفه در عصر ظهور.۵. کوفه در لغت نامه ها.۶. نگاه تاریخی: سفرنامه ابن جبیر، ابن بطوطه و تاریخ کوفه۷. مباحث جغرافیایی: مرزهای کوفه، طرحریزی کوفه، رودخانه ها، روستاها و محله ها.۸. مباحث اجتماعی و مردم شناسی: روحیه مردم، عشایر و قبایل، سران سادات، قاضیان، خاندان ها و صحابه.۹. سیاست: زمامداری، حوادث و آشوب ها.۱۰. اقتصاد و دارائی ها.۱۱. تمدن، علم و فرهنگ: مکتب کوفه، مسکوکاک، نحویان، زبان شناسان، شاعران.
گزارش محتوا
...