لغت نامه دهخدا
اسحیه.[ اَ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ سِحا و سِحایه. مهرهای نامه.
اسحیه. [ اُ حی ی َ ] ( ع اِ ) هر پوست که بر گوشت پاره روی استخوان باشد. ( از منتهی الارب ). الاسحیة؛ کل قشرة علی مضائغ اللحم من الجلد. ( قاموس ). واحد آن نیامده یا واحد آن سحایه است.
