لغت نامه دهخدا
ابراهیم تکین. [ اِ ت َ ] ( اِخ ) یکی از ملوک ترکستان پسر بقراخان. پدر او فرزند ارشد خویش جعفر تکین برادر ابراهیم را ولیعهد خویش کرد، لکن مادر ابراهیم بقراخان را مسموم و برادر دیگر جعفر موسوم به ارسلان را نیز در زندان خفه کرد و پسر خویش ابراهیم را در سال 439 هَ.ق. بر تخت نشاند. ابراهیم در جنگی که برای تسخیر برسخان میان او و ینال تکین درگرفت مغلوب و مقتول گردید. رجوع به ابراهیم طفغاج شود.
