لغت نامه دهخدا
گهر گسستن. [ گ ُ هََ گ ُ س َ ت َ ] ( مص مرکب ) مخفف گوهر گسستن. رجوع به همین کلمه شود.
گهر گسستن
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) پاره کردن رشت. گوهر. ۲ - نثار کردن و ریختن گوهر. ۳ - فروباریدن باران: هوا بر سبزه اش گوهر گسسته زمرد را بمروارید بسته. ( نظامی ) ۴ - پاشیدن نور تشعشع: ازین سو زهره در گوهر گسستن وزان سو مه بمروارید سفتن. ( نظامی )
