گنده خواری

لغت نامه دهخدا

گنده خواری. [ گ َ دَ / دِ خوا/ خا ] ( حامص مرکب ) عمل گنده خوار. رجوع به گنده خوار و گنده خور شود.

( صفت ) کسی که چیز های بدبو و پست ( مانند شکنبه روده و غیره ) خورد.