لغت نامه دهخدا
گل شاموسی. [ گ ِ ل ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گل شاموس. به عربی طین شاموسی خوانند و بهترین آن سبک و سفید بود و به زبان بچسبد و قائم مقام گل مختوم باشد. ( برهان ). طین شاموسی. ( آنندراج ):
مگر علاج رعاف شفق کند خورشید
که از سفیده صبح آورد گل شاموس.میرافضل ( از آنندراج ).
