لغت نامه دهخدا
گزارا. [ گ ُ ] ( نف ) اداکننده سخن. ( برهان ) ( آنندراج ). رجوع به گزاردن شود.
گزارا
فرهنگ عمید
گزارنده، طرح کننده، طراح: گزارای نقش گزارش پذیر / که نقش از گزارش ندارد گزیر (نظامی۵: ۷۸۳ ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - گزارنده. ۲ - طرح کننده طراح: گزارای نقش گزارش پذیر که نقش از گزارش ندارد گریز. ( نظامی سروری )
