لغت نامه دهخدا
گتیر. [ گ َ ] ( اِ ) سراب. ( جهانگیری ). رشیدی نوشته بمعنی سراب به بای موحده است مرادف گویر، نه بتا وحق با رشیدی است. حکیم فرزدق گفته است:
در نظر آید جهان مثل گتیر
میرود عمر گرامی همچو تیر.( انجمن آرا ) ( آنندراج ).و در لغت فرس اسدی در ص 157، 158 کتیر با کاف تازی و تاء مثناة آمده است.