لغت نامه دهخدا
چوب رخت. [ رَ ] ( اِ مرکب ) جامه آویز چوبی که افقی بر دیوار استوار کنند و جامه ها بروی آویزند. ( یادداشت مؤلف ). میخ رخت. رخت آویز. ( فرهنگ رازی ص 45 ). چوب رختی: شجاب؛ دارچوب. چوب رخت. مشجب؛ دارچوب. چوب رخت.
چوب رخت. [ رَ ] ( اِ مرکب ) جامه آویز چوبی که افقی بر دیوار استوار کنند و جامه ها بروی آویزند. ( یادداشت مؤلف ). میخ رخت. رخت آویز. ( فرهنگ رازی ص 45 ). چوب رختی: شجاب؛ دارچوب. چوب رخت. مشجب؛ دارچوب. چوب رخت.
= چوب رختی
جامه آویز چوبی که افقی بر دیوار استوار کنند و جامه ها بروی آویزند ٠ میخ رخت ٠