چهارتکبیر

چهارتکبیر. [ چ َ / چ ِ ت َ] ( اِ مرکب ) چهار بار اﷲ اکبر گفتن. || اشاره است به نماز میت که در آن چهار تکبیر بایستی بگویند و این نماز خاص اهل سنت و جماعت است. چه در مذهب شیعه در نماز میت بایستی پنج تکبیر گفت. || کنایه از ترک چیزی است. رجوع به چارتکبیر شود.

( ~. تَ ) [ فا - ع. ] (اِمر. ) اشاره است به نماز میت که در آن چهار تکبیر باید بگویند.

نماز میت که مطابق مذهب اهل سنت چهار تکبیر دارد.
* چهارتکبیر زدن: [قدیمی، مجاز] ترک گفتن، به ویژه ترک کردن دنیا و از خوشی های آن چشم پوشیدن.

( اسم ) اشاره است بنماز میت که در آن چهار تکبیر باید بگویند ( طبق عقید. اهل سنت ).

اشاره‌است به نماز میت که در آن چهار تکبیر باید بگویند.