لغت نامه دهخدا
وزیف. [ وَ ] ( ع مص ) وزف. بشتافتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). شتافتن در رفتن. ( تاج المصادر بیهقی ). || شتابانیدن کسی را. ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). لازم و متعدی استعمال شود. ( اقرب الموارد ). رجوع به وزف شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟