واجب ارتباطی

[ویکی فقه] واجب مرکب از اجزای فاقد امتثال و عصیان مستقل را واجب ارتباطی گویند.
واجب ارتباطی، مقابل واجب غیر ارتباطی بوده و به واجب دارای اجزایی گفته می شود که به جا آوردن هر یک از آن اجزا چنان با بقیه مرتبط است که امتثال تمامی آن ها من حیث المجموع، یک امتثال شمرده می شود، به گونه ای که اگر در انجام هر یک از اجزا خللی وارد گردد مانند این است که هیچ گونه امتثالی صورت نگرفته است، مانند: وجوب اعتقاد به همه ائمه (علیهم السلام) برای دست یافتن به عنوان «مؤمن واقعی»، زیرا اگر کسی حتی به یک نفر از این دوازده امام (علیه السلام) اعتقاد نداشته باشد مؤمن واقعی نیست، و یا مانند: نماز واجبی که ده جزء دارد و اگر کسی از روی عمد یکی از اجزا را به جا نیاورد مانند این است که اصلا مأمورٌ به را انجام نداده است.