لغت نامه دهخدا
( نظرنة ) نظرنة. [ ن ِ رِن ْ ن َ / ن ِ رَن ْ ن َ / ن ُرُن ْ ن َ ] ( ع ص ) امراءة سمعنة نظرنة؛ زنی که هر چه شنود و بیند خلاف آن گمان نماید. ( ناظم الاطباء ). اذا تسمعت او تنظرت فلم تر شیئاً تظنته تظنیاً. ( اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ).