مکدح

نکوهنده، ملامت‌گر، عیب‌جو

مکدح. [ م ُ ک َدْ دَ ] ( ع ص ) حمار مکدح؛ خری که آن را خران نیک گزیده باشند. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || خراشیده و معیوب روی. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ). و رجوع به تکدیح شود.