لغت نامه دهخدا
منعفر. [ م ُ ع َ ف ِ ] ( ع ص ) خاک آلوده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). به خاک آلوده شده و در خاک غلتیده شده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انعفار شود.
منعفر. [ م ُ ع َ ف ِ ] ( ع ص ) خاک آلوده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). به خاک آلوده شده و در خاک غلتیده شده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انعفار شود.