ممتلح
لغت نامه دهخدا
ممتلح. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) دروغ با راستی و حق آمیزنده. ( از منتهی الارب ). آمیزنده دروغ با راستی و صداقت. ( ناظم الاطباء ). رجوع به امتلاح شود.
ممتلح. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) دروغ با راستی و حق آمیزنده. ( از منتهی الارب ). آمیزنده دروغ با راستی و صداقت. ( ناظم الاطباء ). رجوع به امتلاح شود.