لغت نامه دهخدا
ممتصر. [ م ُ ت َ ص ِ ] ( ع ص ) آنکه به نوک انگشتان می دوشد. ( ناظم الاطباء ). به سر سه انگشت یا به سبابه و ابهام دوشنده. || برگردیده صورت. ( از منتهی الارب ). رجوع به امتصار شود.
ممتصر. [ م ُ ت َ ص ِ ] ( ع ص ) آنکه به نوک انگشتان می دوشد. ( ناظم الاطباء ). به سر سه انگشت یا به سبابه و ابهام دوشنده. || برگردیده صورت. ( از منتهی الارب ). رجوع به امتصار شود.