لغت نامه دهخدا
( مماتکة ) مماتکة. [ م ُ ت َ ک َ ] ( ع مص ) مهر به مهر فروختن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). مماهره در بیع. ( شرح قاموس ) ( از اقرب الموارد ). || بر همدیگر چیرگی جستن و مغالبه کردن. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || جرعه جرعه نوشیدن شراب را. ( آنندراج ). تَمَتﱡک. ( منتهی الارب ).