لغت نامه دهخدا
مظفار. [ م ِ ] ( ع ص ) مرد فائزالمرام. ( آنندراج ). مرد مقضی المرام که به هر کاری دست زند برخوردار گردد. ( ناظم الاطباء ). مُظَفَّر که در هر امری پیروز گردد و در جنگ دولت به او روی نماید. ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ). || ( اِ ) موچنه. ( آنندراج ). موچینه. منقاش. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ).
