ملوذ

ملوذ. [ م ِل ْ وَ ] ( ع ص ) دروغگوی که آنچه گوید نکند. مِلمَذ. ( منتهی الارب ). دروغگوی که آنچه گوید نکند. ( ناظم الاطباء ). آنکه در دوستی خود صادق نباشد. مَلَذان. || ( اِ )مفرد ملاوذ. ( از اقرب الموارد ). رجوع به ملاوذ شود.