لغت نامه دهخدا
( مفقرة ) مفقرة. [ م َ ق َ رَ ] ( ع اِ ) درویشی. ( ناظم الاطباء ). سبب فقر. ج، مفاقر. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به مفاقر شود.
( مفقرة ) مفقرة. [ م َ ق َ رَ ] ( ع اِ ) درویشی. ( ناظم الاطباء ). سبب فقر. ج، مفاقر. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به مفاقر شود.