لغت نامه دهخدا
معتنش. [ م ُ ت َ ن ِ ] ( ع ص ) دست در گردن یکدیگری اندازنده در حرب. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). کسی که در جنگ دست در گردن دیگری می اندازد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ستم کننده بر کسی. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ظالم و ستمگر و به قهر و باطل گیرنده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اعتناش شود.