لغت نامه دهخدا
مطوح. [ م ُ طَوْ وِ ] ( ع ص ) اندازنده چیزی را. ( آنندراج ). || سرگردان در شهرها. ( ناظم االاطباء ). و رجوع به تطویح در همین لغت نامه شود.
مطوح. [ م ُ طَوْ وِ ] ( ع ص ) اندازنده چیزی را. ( آنندراج ). || سرگردان در شهرها. ( ناظم االاطباء ). و رجوع به تطویح در همین لغت نامه شود.