لغت نامه دهخدا
مشاییط. [ م َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مِشْیاط. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). یقال: ناقة مشیاط و ابل مشاییط. ( اقرب الموارد ). رجوع به مشیاط شود.
مشاییط. [ م َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مِشْیاط. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). یقال: ناقة مشیاط و ابل مشاییط. ( اقرب الموارد ). رجوع به مشیاط شود.