مستلبن

لغت نامه دهخدا

مستلبن. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استلبان. آنکه شیر می خواهد. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به استلبان شود.