لغت نامه دهخدا
مستتلی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استتلاء. آنکه پیروی میخواهد. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استتلاء شود.
مستتلی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استتلاء. آنکه پیروی میخواهد. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استتلاء شود.